มีเวลาหยุดพักสองวันก่อนจะเริ่มแปล Yoga Teacher Training 200 ชั่วโมงที่ Yoga Elements วันจันทร์เป็นวันแรก เมื่อวานเลยสบโอกาสได้ไปเล่น wakeboard ที่บึงตะโก้แถวบางนา-ตราด ครั้งนี้จะเป็นครั้งที่สองหลังจากที่เคยลอง wakeboard มาแล้วครั้งนึงโดยมีเรือลาก ครั้งนั้นก็ล้มหน้าคะมำสำลักน้ำไป 5 รอบกว่าจะยืนได้ 5 วินาทีแล้วก็ดิ่งไปกินน้ำต่อ ที่สำคัญคือได้ยินมาจากหลายปากว่าเคเบิ้ลยากกว่าเรือ เพราะจะลากเร็วจนเราล้มหน้าฟาดน้ำ พอไปถึงที่บึงตะโก้…. มันเป็นเคเบิ้ลแฮะ

บึงตะโก้นี่หน้าตาสวยทีเดียว
ความทรงจำตอนที่ลองเล่น wake board ครั้งแรกก็กลับมา ก็เลยหันไปบอกคนข้างๆ ว่า “ขอคิดดูก่อนนะว่าจะเล่นหรือเปล่า”
นั่งดูคนนู้นคนนี้ลอง หน้าหงายอายไปทั่วเหมือนเราตอนนั้นไม่มีผิด ทั้งน่าขายหน้า ทั้งน่าจะเจ็บตัว

หงายหน้าดูเครื่องบิน
เห็นแล้วก็หันไปถามคนข้างๆ คนเดิมว่า “หยิบบอร์ดตรงไหน”
ขณะที่เดินไปหยิบบอร์ดใจเต้นตึกตัก ก็มีพี่ดูแลบึงคนนึงมาคุยด้วย พอได้ยินว่าเราเป็นเด็กอ่อนหัด ผู้รู้เลยแนะนำให้เล่นเบอร์ดที่ทรงตัวง่ายกว่าไปก่อน แล้วก็มาสอนเทคนิคให้อย่างดี ต่อคิวรอเล่นมา 5 นาทีใจก็ยังเต้นตึกๆ ไม่เบาลงเลย พอถึงตาเรา ที่จับอยู่ในมือยิ่งพาลตื่นเต้นหนักกว่าเดิม

แลบลิ้นสู้เสือ
ตามองเคเบิ้ลที่วิ่งฉิวววว! ฉิวววว! เอาล่ะ เป็นไงเป็นกัน!

ก็พอดูได้เหมือนกันแฮะ!
เล่นไปอีกสองรอบก็เข้าโค้งเลี้ยวได้เป็นครั้งแรก! ทั้งตื่นเต้น ทั้งปลาบปลื้ม ดีใจจริงๆ ที่ทำใจกล้า!
ก่อนที่จะหันไปถามคำถามที่ว่า “หยิบบอร์ดตรงไหน” ครูโยคะอย่างเราก็ได้โอกาสทบทวนบทเรียนที่เรียนมาจากคุณครู Adrian ไม่ใช่อาสนะอะไร แต่เป็นสุตราที่ 9 บทที่ 2 จากคัมภีร์โยคะสุตราของท่านปตัญจลีที่ว่า

แปลได้ความว่า “อภินิเวชาหรือความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ เป็นความเป็นปรารถนาที่ครอบงำกระทั่งผู้มีการศึกษา”
แปลอีกทีได้ว่า “ความปอดแหกกลัวตาย” นั่นเอง
พลังความกลัวตายนี้เป็นหนึ่งในต้นเหตุแห่งทุกข์ ไม่ว่าจะเป็นแมลง สัตว์บก สัตว์น้ำ เป็นคนจบป. 4 หรือด็อกเตอร์จบปริญญาเอก ก็มีเจ้าเหตุแห่งทุกข์นี้ไว้ครอบครองทั้งสิ้น ในคัมภีร์อื่นๆ ของอินเดียอธิบายไว้ว่า อภินิเวชานี้เกิดจากความยึดติดในรูป ยึดติดในร่างกาย หากเราฝึกที่จะบ่อนทอนความยึดติดนี้ และให้ความสำคัญกับความรู้ทั้งทางสติปัญญา อารมณ์ และจิตวิญญาณ ความกลัวตายนี้ก็จะลดน้อยลงเอง
ถ้างั้นก็… มาสิมา
สติปัญญาคำนวนความน่าจะเป็นดูแล้วว่าเปอร์เซ็นต์ความปลอดภัยในชีวิตระหว่างและหลังจากเล่น wakeboard ค่อนข้างสูง
สืบสาวอารมณ์ดูแล้ว อารมณ์กลัวกับอารมณ์ตื่นเต้นอยู่ห่างกันแค่ความหน้าของเส้นเคเบิ้ล (เอ๊ะ?!!)
จิตวิญญาณก็ได้ซ้อมเป็นศพบ่อยหลังคลาส ก็น่าจะพร้อม
เอาล่ะ เจ้าอภินิเวชา รออยู่กับรองเท้าที่ถอดไว้นี่แหละ ขอไปเล่น wakeboard ก่อนแล้วจะกลับมารับ!
ถ้ามีโอกาส ต้องลองอย่างน้อยหนึ่งครั้งในชีวิตค่ะ!